Gebrek aan privacy is misschien wel een van de grote minpunten van strandvrijen. Voor de meeste mensen is beschutting een must om zich aan seks te kunnen overgeven, maar soms zijn er buien en situaties waarin de kans om gezien te worden de seksuele opwinding juist versterkt: exhibitionisme. Schaam je er niet voor, hier is niks mis mee.

Allemaal worden we al vroeg in ons leven geconfronteerd met de lust van kijken en tonen. Dat is een normaal menselijk gegeven. Als we naakt rond paraderen, leren onze ouders ons dat het beter is om kleren aan te trekken. We leren dat we ons voor ons blote lichaam moeten schamen. Maar de ingebouwde behoefte om ‘gezien’ te worden blijft. Ook omdat het onderdeel is van de hofmakerij. Net als dieren vertoont de mens ‘baltsgedrag’, gedrag om tot paren te komen.

Door de geschiedenis heen is dit gedrag steeds indirecter geworden. We laten niet meteen onze broek zakken. Dat hoort nu eenmaal niet. Mensen die minder succesvol zijn in de hofmakerij, doen dat wel. Ze komen meteen met de eindstap.

Bij problematische vormen van exhibitionisme is er vaak sprake geweest van traumatische ervaringen vroeg in het leven zoals te weinig of juist te veel aandacht of angstwekkende grensoverschrijdende ervaringen. Wanneer later in het leven problemen op emotioneel, relationeel en seksueel vlak ontstaan, krijgen sommigen de neiging om op exhibitionistisch gedrag terug te vallen.

Maar de licht kick die mensen krijgen van betrapt worden is zelden problematisch en komt bij veel mensen voor al overblijfsel van de kinderjaren.

Beter dan Tinder