Uit onderzoek is gebleken dat 56% van mensen die op kantoor werken weleens een verhouding heeft gehad met een collega. Het is ook zo makkelijk, en zo gebeurd: een beetje flirten bij de koffieautomaat, een iets te dubbelzinnige laatste zin een zakelijk mailtje, en net iets te dicht bij elkaar zitten als jullie moeten overwerken om dat grote project af te krijgen…het is ineens een stuk makkelijker om uit bed te komen en naar je werk te gaan.

Je speelt wel met vuur, ook al denk je op dit moment waarschijnlijk met andere lichaamsdelen dan je hersenen, vergeet niet dat er altijd minstens een iemand is die in de gaten heeft wat er speelt. In de regel is dit een vrouwelijke collega, want vrouwen hebben nu eenmaal een zesde zintuig voor dit soort dingen.

En wat doen vrouwen ook alweer? Ze vertellen dingen door. Zelfs al het allemaal relatief onschuldig is, zal dit dus voor scheve blikken en geroddel zorgen. En als we even verder denken: stel dat je een verhouding begint met deze collega. En stel dat zij na een tijdje, ook al krijg je op dit moment van verliefdheid geen hap door je keel, toch niet zo fantastisch blijkt te zijn als je nu denkt. Of zij zet er een punt achter. Kortom: stel dat het overgaat.

Niet alleen zit jij dan met de puinhopen van een verhouding, schuldgevoelens en het onvermijdelijke dilemma ‘opbiechten aan je partner of niet?’, je moet hierna ook nog met haar werken. Een recept voor drama. Houd het dus zo lang mogelijk professioneel.

Als ze echt de ware is en de gevoelens te sterk zijn, merk je dat vanzelf. En dan is er nog tijd genoeg voor ingewikkelde afwegingen en moeilijke beslissingen.